Sen hiç gezdin mi toprağı kavruk yerlerde,
Yalın ayak cıbıl aksamı vatan ellerde,
Uzanmış boylu boyuna gör utanmaz halde,
Ne ırk belli ne ulus yer etmiş Türkiye’mde.

Gördün mü ecdadımın yadigarı şu ülkemi,
Ar namus bir yana düşünen yok geçmişimi,
Şimdiler sefa sürüyor hiç demez öfkemi,
Şehidimin kanıyla sulak kanlı yerlerde.

Duydun mu hiç onun bunun kollarında sevgi,
Bir parça bez ile çitenmiş kadının rahmi,
Tepeden tırnağa çehre bulanmış her rengi,
Gördün mü hiç Ferhat ın Mecnun un şu da dengi.

Dedin mi hiç ölüm var her halin sonu belli,
Geçiyor tılsımı zamanla her halin devri,
Ne ahudur aynı ne ölüm şu şunla evli,
Üç kuruş sevdadır kuşanmış hem diyar şehri.

Dendin mi hiç bastığım toprak asil hem kanlı,
Kefensiz yatan şehit şerefli vatana yanlı,
Bu ne zürriyettir asil hem ebedi şanlı,
Değmezdi namusa örf bilen ne senken zanlı.

Bildin mi hiç kim kiminle evli halce bağlı,
Sevenler birbirine sadık gördün mü canlı,
Evlinin dahi göze hitap edepsiz tavrı,
Gördün mü hiç medeniyet soyunmakmış hali

Bu ne kir lekedir ecdadımın gölgesinde,
Yaşarken ar namus, şehidimin süngüsünde,
Hiç olmuş atamın göz kırpmadan ölmesi de,
Şimdiler bilmem atamın hangi övgüsünde,

Bir garip adamım kah bir çocuk üzgüsünde,
Dert demez böceğim ne ezilir sinmesinde,
Tek gayem Hak ise Hakınsam ben gölgesinde,
Ölüm varken aleni kim kimin gayesinde.

Tarih : 19 / 05 / 2004