Menzil verdin yolum, izim, yönüm var;
Aşkın ile oda yanan günüm var!..
Bulut bulut yağan içli yanım var;
Gafûr sensin, ben kulunum İlâhî!.

Bedenime bir ruh veren sen oldun;
Has bahçeme, güller seren sen oldun!..
Aşk derdini duyan, saran sen oldun;
Kebîr sensin, ben kulunum İlâhî!..

Gören gönül yol eridir bir kula;
İdrâk verdin delil ola, dil ola!..
Kerem eyle bu kör nefsim yol bula;
Gaffâr sensin, ben kulunum İlâhî!..

Sana bağlı, her nefesin her izi;
Elif elif nûr yüklenir can özü!..
Mâ’rifetle bal eyledin bu sözü;
Cebbâr sensin, ben kulunum İlâhî!..

Ne kudrettir bunca denge, bu düzen?
Ne hikmettir her bir şekil, her desen?..
Hesabımı ölçen, tartan, gören sen;
Settâr sensin, ben kulunum İlâhî!..

Sana akan bir umut var içimde;
Nedâmetin çarkı döner suçumda!..
Aşktan gayri ne var ağır göçümde?..
Kadîr sensin, ben kulunum İlâhi!..